Darz bór - tradycyjne powitanie leśników i myśliwych, którzy witają się, żegnają się lub życzą sobie powodzenia na polowaniu: "niech cię bór obdarza, niech przynosi ci dary".

Powyższe zawołanie nie jest zbyt elo-1337-młodzieżowe, lecz najbardziej pasuje do alegorycznego odniesienia sytuacji w jakiej znajduje się obecnie Frag eXecutors. 10-11 maja nasz klan uda się do Poznania na polowanie z którego wróci odziane ze skórę z niedźwiedzia. Lub poharatane. Nikt z zarządu ani z graczy nie dzieli jeszcze skóry na leśnym zwierzaczku. Od babrania się w plwocinach mają swego redaktora specjalnej troski. To znaczy mnie tumany.

Okej. Będzie to wyglądało mniej więcej tak. Do lasu wchodzimy pierwszym puknięciem i wracamy tą samą ścieżką. Niestety to rzeczywistość, nie bajeczka o gumowym czerwonym kapturku. A działa ona na zasadzie wykluczeń: albo-albo. Więc albo wyjdziemy z tego wszyscy razem stadem obwieszonym trofeami, albo część z nas zgubi się po drodze i nie będzie miała siły na dalszą podróż.

Pieprzony truizm życia polega na tym, że odnosi się sukces lub dąży się do niego do usranej śmierci. Trywialnym stwierdzeniem jest oczywiście to, iż można się poddać nie robiąc nic, szacując szanse wobec rosnącej konkurencji. Lecz skoro zaszliśmy już tak daleko - albo inaczej - ciągniemy to tak długo że głupio by było nie mieć z tego żadnej pamiątki na stare lata to wypadałoby, co więcej niektórzy z naszych znajomych, przyjaciół, członków rodziny oczekują wręcz sukcesu i jak najbardziej namacalnej pamiątki w postaci tekturowego biletu, a jeszcze lepiej dwóch.

Nie ukrywajmy, presja jest ogromna. Graczom FX odradza się lekturę dalszej treści tegoż ustrojstwa nie mającego zbyt wiele wspólnego z tekstem motywacyjnym, raczej przestrogi przed nic niezdziałaniem pisanym w tonie kościelnej litanii prowadzonej przez znietrzeźwionego mszalnym winem kleryka.

Zaiste, wszystko rozbija się o sęk drugiego akapitu. Średnia wieku członków naszej e-bandy to coś około 21 i pół. Oznacza to ni więcej ni mniej tyle, że niemal każdy wkroczył w ten obrzydliwy dorosły wiek w którym każda godzina doby wydaje się być znacznie krótsza. Rok, góra dwa i wygospodarowanie godzinki na mały sparing będzie okupione nieopłacalnym do rezultatów wysiłkiem. Potem zaczną się drgawki. Jeden palec. Cały komplet. Następnie rozgrzewka z Absolwentem. Laska. Wózek. Testament. Z obecnym trybem życia, tylko przy odrobinie szczęścia garstka efiksów może dobije do trzydziestki.

A teraz serio. Serio, kurde bele wyznam wam, że nadużywam wulgaryzmów (hm) z premedytacją. Gdzieś w środku wierzę, że się uda. Na tyle, że za parę miesięcy podpiszemy lukratywne kontrakty z klauzulą o dbałość wizerunku. Perwersyjnie będę zagryzał język, wciągając z radością łzy przez nochal.
asd, asd, asd!!jedenaście! - Ziggy (bo autor nie był w stanie znaleźć adekwatnego cytatu do treści felietonu... ale protegowany koniecznie chciał umieścić w nim swego szefa, by uściślić hierarchię na wypadek ewentualnych pozwów o obrazę)
W stolicy Wielkopolski z kciuków zrobię dwie pętelki. Ewentualnie przeplotę palec wskazujący z serdecznym na wyraz wdzięczności za efekt przyczynowo-skutkowy PGSu, który doprowadził mnie do stania za plecami potencjalnych mistrzów kraju i reprezentantów na arenie międzynarodowej.

Darz bór FX POWER. Niech się dzieje co ma być.